احمد مفتیزاده با تمام اشتباهات بزرگی که در طول حیات خود مرتکب شد یکی از کسانی بود که سعی داشت در تحولات آن زمان تاثیراتی داشته باشد. دخالتهای وی در امور سیاسی و مذهبی باعث یکسری اختلافات و مشکلات شد. وی در طول حیات خود نە تنها نتوانست تاثیر مثبتی بر تحولات داشته باشد بلکە اشتباھاتش باعث ایجاد اختلافاتی در جامعە کردستان شد بگونەای کە در اواخر عمرش با یاس و نا امیدی به اعتراف از اشتباهاتش سخن می‌گوید.

پیروانش پس از فوت رهبرشان دچار اختلافات شدند، هرکدام خود را پیرو راستین احمد مفتیزاده میخواندند و این اختلافات هنوز بعد از قریب به دو دهه از فوت مفتیزاده گسترده‌تر شده و باعث تشنج، انکار و ردو بدل کردن اهانتهایی نیز شده است.

مکتب قرآن اکنون به دو شاخه‌ بە رھبری حسن امینی و سعدی قریشی تقسیم و تجزیه گشتە و این مکتب مستعد انشعابات بیشتت نیز ھست. شاخه‌ی مکتب سعدی قریشی در غلو و بزرگ کردن نام احمد مفتیزاده کم نگذاشته و احمد مفتیزاده را اول و آخر میدانند در حالیکه اول و آخر از صفات خداوند است. یا او را رسول صغری می‌نامند کە رسالت کبری را بە انجام رساندە! درحالیکە رسول بە کسی گفتە می‌شود کە فرستادە خداست.

راھبرد مکتبی‌ها (شاخۀ قریشی) در این برهە در چند مورد متمرکز شده من جملە :

- منافع مادی و انتفاعی از راەھای مختلف؛ فعالیتهای شاخۀ مزبور بیش از هرچیز در چهارچوب درآمدزایی و کسب منافع مادی است تا جاییکه این حرکت بیشتر شبیه به یک شرکت انتفاعی‌ست تا یک فرقۀ دینی. حمایت‌ھای مالی از یکدیگر، تسھیل در ازدواج و ایجاد شبکەھای تجاری بصورت گروھی از دلایل اصلی پیوستن بە این گروە می‌باشد.

- تقدیس و بزرگ کردن نام احمد مفتیزاده که به عنوان رهبر مکتب قرآن از آن نام برده می‌شود؛ پیروان آقای مفتی‌زادە بیش از اندازە وی را بزرگ‌نمایی می‌کنند و سعی دارند او را عالم دینی و مبارز کرد معرفی کنند در صورتیکە شواھد و مستندات برخلاف ادعای پیروانش را اثبات می‌کند. اگرچە پیروانش او را تقدیس می‌کنند اما دین اسلام مسلمانان را از شرک و مرده پرستی منع می‌کند. جالبتر آنکە احمد مفتیزاده این استعداد را در پیروانش دیدە بود بە همین خاطر قبل از مرگش رهروانش را از بت کردنش منع کرده بود (کتاب نامەها، نامه شماره٥ صفحه٤۹).